വഴികള്‍

കാണുന്നിത ഞാന്‍ പലവഴികള്‍ എന്‍ മുന്നിലായി

പകച്ചങ്ങു നില്‍പ്പ് ഞാന്‍ അതിന്‍ തുറിചു നോട്ടത്തില്‍

എന്തു ഞാന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കെണ്ടൂ ഞാനിപ്പോള്‍

ഏതാണിതില്‍ എന്‍ വീഥി ഭാവി ജീവിതത്തിലേക്ക്

ഉഴലുന്നു ഞാനിന്നിന്നൊരു തീരുമാനം

ഉറച്ചോന്നെടുക്കുവാന്‍ കഴിയതെയിപ്പോള്‍

പലവഴിയി പിരിയുന്നിപ്പോള്‍ ഇത്രനാള്‍

ഏകമായി ചലിച്ചിരുന്നോരെന്‍ വഴികള്‍ ഇപ്പോള്‍

പരന്നോഴുകനാണ് എന്‍ ആഗ്രഹാമെപ്പോഴും

ആഴവും ആഗ്രഹിക്കുന്നു ഞാനാഒഴുക്കിന്

ഇല്ലേ വിശാലത ഈ വഴികള്‍ക്കൊന്നിനും

എന്‍ ആശയഗ്രഹങ്ങളും താത്പര്യങ്ങളും

ഒരുമിച്ചുഒന്നില്‍ അണിനിരതുവാന്‍

അതോ കൈവേടിയാണോ ഞാന്‍ ഇന്നുമുതല്‍

എന്‍ ആദര്‍ശവും ആഗ്രഹവും മുഴുവന്‍

ഹോമിക്കണോ ഇന്ന് ഞാനെന്‍ താത്പര്യങ്ങളെ

ഒരു പൂജാരി എന്നപോലെ ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനായി

നടക്കുമോ എന്‍ സ്വപ്നം ഈ ഉലകജീവിതത്തില്‍

അറിയില്ല, അതൊരു  മൂഡ സ്വപ്നമോ

അല്ലല്‍ അറിഞ്ഞതിള്ളിതുവരെ എന്‍ ആയുസില്‍

നീട്ടിയ കൈ നിറച്ചു തന്നെന്‍ മാതാപിതാക്കളും ലോകവും

എന്‍ സ്വപ്നമീസുഖജീവിതത്തില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന

അഹങ്കാര മാനസതിന്‍ സൃഷ്ടിയോ, അറിയുന്നില്ല ഞാനതും

നൂറായിരം ചിന്തകളാല്‍ കലങ്ങുന്ന ചിത്തത്തിന്

ന്യായമോ ഈ പരന്നോഴുക്കിന്‍ സ്വപ്നം

ഇല്ലേ കഴിവെനിക്ക് ഇപ്പോഴും എന്‍

ജീവ ലക്ഷ്യമത് എന്തെന്നറിയുവാന്‍

ഉണ്ടോ അങ്ങനെ  ഓരോ മനുജനും, അറിയില്ലതും

കൊട്ടിഘിഷിക്കപെടുന്നപോല്‍ ഓരോ ജീവിത ലക്ഷങ്ങള്‍

അതോ ആശക്താനോ ഞാന്‍, എന്‍ മനം മന്ത്രിക്കും

വഴിയെ നടക്കുവാന്‍ അതുറപ്പികുവാന്‍

അതോ വളരാണോ ഇനിയും ഞാന്‍ അധികമായി

കാത്തിരിക്കണോ പലനാളുകള്‍ ഇനിയും

തെറ്റിപോകും എന്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പെന്നുള്ള

ആശങ്കയോ, അതോ ഭയമോ എനികകിന്നു

തരില്ലെന്‍ വഴി എനിക്കാഹാരം എന്ന ചിന്ത

അകറ്റുന്നോ എന്നെയാ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നിന്നും

ഹോമിക്കണോ എന്‍ സ്വപ്നം വഴിയഹരതിനായി

ചാരം പോലുമശേഷം ബാക്കി വയ്ക്കാതെ

അതോ പോരുതാണോ എന്‍ സ്വപ്നതിനായി

ത്യജിക്കണോ പലതുമതിന്‍ സാക്ഷത്കരതിനായി

അറിയില്ല നില്‍ക്കുന്നതിന്‍ മുന്നില്‍ അശക്തനായി

പകച്ചങ്ങുനില്പ്പൂ ഞാന്‍ അതിന്‍ തുറിച്ചു നോട്ടത്തില്‍

Blind Blind, I am blind
Can’t see anything, I am blind
Help me someone help me to see
Is there anyone, anyone to help me
Show me the world around me
 Ohh, what’s that screaming I just heard
‘Help me’, ‘Help me’ was it like that
Move off from my way I have to reach there
Can’t see anything I am blind
Help me someone, help me to reach
 The scream getting louder and louder
I can’t wait time is running
Help him someone help him please
Cried out of my voice call the ambulance
No reply heard I, My sound echoing around
 Heard nothing, not even a foot step
Not I heard an ambulance siren.
Not evidence of any police van
Only heard the horn and raising engine
Flying pass beside me
 Scream getting feeble and feeble
I stand like helpless numb
Hard truth hitting hard on my heard
No one there to help him out
Terrible and cruel is his fate
 Scream is getting feeble and feeble
Feeble and stopped, stopped for ever
Fell two drops of tear from me
Seeing the awful people around
Don’t want to see this pathetic world.
  

എനരക്ഷ കേന്ദ്രമേ എന്‍ സങ്കേതമേ

എന്‍ ജീവനയകാ എന്‍ ഏശുവേ

കാരുണ്യം ചൊരിയന്നേ എന്‍ പാപംപോക്കണേ

വലയുന്നു ഞാനതിന്‍ ഭാരത്താല്‍ ഏറ്റവും

വീണുപോയിന്ന്ഞാന്‍ എന്‍ ജീവവീഥിയില്‍

കയറ്റന്നേ എന്നെ നീ ഈ ചേറ്റിന്‍ കുഴിയീന്നും

പെട്ടുപോയിന്നു ഞാന്‍ പലതാമാസക്തിയില്‍

വിടുര്‍ത്തണേ എന്നെ നീ നിന്‍ മുഖ ശോഭയാല്‍

മേലില്‍ പരീക്ഷയില്‍ വീഴാതിരിക്കുവാന്‍

താങ്ങണേ എന്നെ നീ വിശ്വാസ പാറയില്‍

ക്ഷമയുടെ പാഠങ്ങള്‍ പഠിപ്പിക്കാ എന്നെ നീ

എന്‍ സോദരരോട് രമ്യമയീടുവാന്‍

നീ തന്ന മാതൃക മുറുകെ പിന്‍പറ്റുവാന്‍

ഏകണേ ശക്തി നീ എന്‍ ജീവദായക

അനുഭവങ്ങൾ

അവൾക്കു എന്നോട് എന്തോ ഒരു പിണക്കം ഉള്ളതുപോലെ. അത് എത്രയും പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞുതീർക്കനാണ് ഞാൻ ചെന്നത്. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് അതു മനസിലായത്. പിണക്കം അവൾക്കല്ല എനിക്കായിരുന്നു.!!

-------------------------------------------------------------------------

നീന്താൻ പോകണം അതുകഴിഞ്ഞ് പള്ളിയിൽ പോകണം അങ്ങനെയായിരുന്നു ഞാൻ ഇന്നത്തെ വൈകുന്നേരം തീരുമാനിച്ചു വച്ചിരുന്നത്. എന്നിട്ട് നടന്നതോ 3 മണിക്കൂർ ഫുട്ബോൾ കളി മാത്രം.

-------------------------------------------------------------------------

അന്നത്തെ പത്രത്തിൽ, അപകടതിൽപെട്ടു കിടക്കുന്ന ഒരാളിന്റെ ചുറ്റും നിന്നു പല ആംഗിൾ-ളുകളിൽ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന നാട്ടുകാരുടെ പടം കണ്ടു ഉണ്ടായ അത്മരോക്ഷവും സമുഹത്തെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ദുരവസ്തയെയും സഹജീവി സ്നേഹത്തിന്റെ ആവശ്യകതെയെയും പറ്റി നടത്തിയ നെടുനീളൻ പ്രസംഗത്തിന്റെ വീര്യവും തീക്കനൽ പോലെ ജ്വലിച്ചു നിന്ന സാമുഹ്യ പരിഷ്കരണ വജ്ഞയും കെട്ടടങ്ങി ചാരമായി പോയതുകൊണ്ടാവാം ഓഫീസിൽ നിന്നു വരുന്ന വഴിക്ക് ബൈക്കിൽ നിന്ന് വീണു രക്തം വാർന്നു കിടക്കുന്ന ആളെ കണ്ടിട്ടും അയാൾ വണ്ടി നിർത്താതെ പോയതു.

-------------------------------------------------------------------------

പള്ളിയില്‍നിന്നു കുര്‍ബാന കഴിഞ്ഞു ആശിര്‍വാദവും വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി... അപ്പോഴും ഞാന്‍ കണ്ടു ആ ദൈന്യതയാർന്ന രണ്ടു കണ്ണുകൾ... തൊട്ടുമുന്പ് കേട്ട സുവിശേഷം മറക്കാനോ അതോ ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിനുള്ള കാശ് പോക്കറ്റില്‍നിന്ന് എടുക്കണോ എന്നു ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചുനിന്നുപോയി...

യാത്ര

------------------------------------------------------------------------------------------

നേരെ പറന്നുവന്ന ആ കല്ലിന്റെ ഉത്ഭവ സ്ഥാനം നോക്കിച്ചെന്ന എന്റെ കണ്ണ് ചെന്നെത്തിയത് ചെറിയ നിക്കറും പഴകിയ യുണിഫോം ഷർട്ടും ഇട്ടു നിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയിലാണ്‌. കല്ല്‌ തൊടുത്തു വിടുവാൻ അവൻ ഉപയോഗിച്ച റബ്ബർ കഷ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഉപകരണം അപ്പോഴും അവന്റെ കൈയ്യിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതു അവൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന രീതി ഒന്നു കാണേണ്ടത് തന്നെയാണ്. ആ ഉപകരണം അവൻ സ്വന്തമായിട്ട് നിർമിച്ചതാവനാണ് സാധ്യത കൂടുതലും. ദേഷ്യം അത്ഭുതത്തിനു വഴിമാറിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.

-------------------------------------------------------------------------------------------

ഇന്നു പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിന് പോയ വഴിക്ക് ഒരു വെളുത്ത കാളയുടെ പുറത്തു ഇര തേടുന്ന കറുത്ത കാക്കയേയും അതിൽ സുഖം കണ്ടെത്തി തല വളരെ താഴ്തി കഴുത്തും താടിയും മണ്ണിനോട്  പരമാവതി ചേർത്തുവച്ചു അനുസരണയോടെ കൂടി കിടക്കുന്ന കാളയെയും കാണുവാനിടയായി.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Am I too short??

Am I too short??

My 6ft height went useless today to cover a short man.  Still I remember that short man I met today night near the fast food shop.

I was on my way back to home after a grand shopping. At that time Shopping was becoming my new mode of spending money. What I had to do with the whole money I was getting was one of the the main question I faced then. I found my answer too and it was spend it by buying all sort of comforts. The turn to that night shop was also a kind of that. But later it became a life big turn I made in my life. It was a suggestion from my friend to go to that night shop to taste the tastiest chicken rolls we can get in Pune.

I stood in front of that shop leaning to my Bike waiting for my order. A few more bikes were also parked there. Beside me two kids were playing running around and climbing on the Kinetic Honda parked next to mine.  I kept a distance from them since I don’t want to spoil the color of the brand new Jeans and Shoe. One of that two kid is too small, he ran very close to me. He wore shorts which was too over sized and was tied around his waist with a tiny rope. Seeing his body one may say he works in a mine or some coal factories.

The other boy, fortunately he had a shorts and an extra sized shirt with 2 or 3 buttons on it. The shirt was flying when he run. It was a multi colored one. Of all the colors the dominated one was Black. He might have got it from the place he sleeps. That brown and red may be the result of his extreme playing. And that red spots might be the blood from the wounds on his hand. But from where came the green, Ah. It may the color of the shirt once it had.

He was sitting on that bike next to me. I moved a bit more away from him because I want to be clean outside and also I didn't like to give any money to them if they ask. To keep my face away from them I engaged in other stuffs, some not required stuffs. I started cleaning my goggles, checking phone for new messages  and turned to the other side and engaged my eyes in wandering through the people and expert cooks of the shop and there mesmerizing speed. 

The wait was too short. we got the roll we ordered. I was relieved much because Now I not had to look here and there, just finish the food and run away from the scene. I was fully concentrated on the plate when I saw a shadow pass through the plate. It went past me. I detached my eye from the plate and raised my heard. It was that short guy, walking towards his Kinetic Honda. He had a broad body and he looks of my age. That thick spectacles says he too is working like me in some IT company. With a poker face he walked towards his bike. 

Seeing the owner, the boys started to crawling down from the seat. 

Ahh.. what a scene is waiting for me, I thought. I was too curious to see the reaction of the short  guy. Enjoying the food I was preparing myself to see how he kick that boys from his bike. 

He came near the boys, the elder was trembling and the younger was standing forgotten what to do. 

He caught the hands of that boys and went to the dark corner of the shop. I adjusted my place and kept my eye wide open to see what all are going to happen there. 

The next thing that short man did surprised me. He bend down asked

" Do you had food"

"No" said the elder one.

"Here is your order sir" Said to the waiter to that man.

He took it and give it to that kids and ordered two more. Then he sat with the boys and started feeding them. The kids were overjoyed and was eating their unexpected dinner.  

I became numb seeing this, was completely blank, what to do. it was My friend's call woke me up. when I turned around to see him, he was throwing the half eaten roll to the waste basket.

  

A Journey

I looked my left and found no one there

I looked my right and found no one there

I found no one straight in front of me

I know there is no one behind me too.

I know I came alone to this world

I know I have to go alone from here

But does that mean I have to live alone

Why am I feeling ‘I am alone’?

Where I lost all my dear ones

Or is it something within me

Makes me think I lost all my dear one

No, I haven’t lost anyone, my dear ones

The one who loves me like how I do

They are with me always, now also

What I lost is some wrong perceptions

Perceptions about the one I thought closer

But through some hard and thorny way

Those thorns are hurting me, not that loneliness hurts  

Pains to leading me to goodness

Love to suffer more and more to reach there.