പ്രേമം

വിടർന്നുരുണ്ട  അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പാറി വന്ന ആ നോട്ടം എൻ്റെ നേർക്കാരിരുന്നു. ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്ന്  വർത്തമാനം പറയുന്ന, തമാശകൾ പറയുന്ന ആ കൂട്ടത്തിൽ വഴിതെറ്റി വരുന്ന ഈ നോട്ടം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. എൻ്റെ നേരെ പാറി വരുന്ന നോട്ടങ്ങൾ അതിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രേമത്തിൻ്റെ ചെറു സ്പന്ദനം...കണ്ണുകൾ ചുറ്റും പരതി നടക്കുന്ന സമയത്താണ് ഈ നോട്ടം ശ്രദ്ദയിൽ പെടുന്നത്. പിന്നെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ ഉടക്കുന്നതു പതിവായി തീർന്നു. തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംസാരിക്കാതെ കാണുവാൻ മാത്രമായി ആ കൂട്ടത്തിലേക്കു ഞങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഉടക്കി ഒന്നും പറയാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു ....

പണികൾ എത്രയുണ്ടെങ്കിലും അതെല്ലാം മാറ്റിവച്ച് കൃത്യം അഞ്ചര മണിയാകുമ്പോൾ ഞാൻ ആ പടിക്കെട്ടിൽ ഹാജരുണ്ടായിരുന്നു. ആ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ കാണുൻ... ആ ചുരുണ്ട മുടിയിഴകൾ കാണാൻ .. ആ മുഖം കാണാൻ.. ഓമനത്തം വിടരുന്ന ചിരി കാണാൻ... ആ നിഷ്കളങ്ക ഭാവം കാണാൻ.. ആ സൗന്ദര്യത്തോടു ചേർന്ന് അതിൽ ലയിച്ചിരിക്കാനായി...

കാണാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നായി... മുടക്കം വരാതെ, സ്ഥിരമായി കൃത്യം അഞ്ചരക്ക് ഏതോ ശക്തി എന്നെ ആ പടിക്കെട്ടിലേക്കു എത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

ജോലി പ്രശ്നമല്ല ....ഉത്തരവാദിത്വം പ്രശ്നനമല്ല ... ആകെ മുന്നിലുള്ളത് ആയ സൗന്ദര്യധാമം മാത്രം...

അവിടെ ആയിരുന്നു തുടക്കം, കാണുവാൻ പോയി, കാണുവാൻ പോയി മനസ്സിൽ കഥകൾ മെനഞ്ഞു അതിൽ ആഗ്രഹങ്ങളും മോഹങ്ങളും ചാലിച്ച് ചേർത്ത് സ്വപ്നത്തിൽ അവളെ ഞാനെൻെ സ്വന്തമാക്കി..

ഒരിക്കിലും സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വിടർന്ന കണ്ണുള്ള സുന്ദരി , ഞാൻ നിന്നെ പ്രേമിക്കുന്നു....

Do you know me?

Do you know me?

I know that’s a naive question.

Most of you know me. I’m Jaise Joseph, I’m from Kerala, that to many know.

But what is special with that question. Do you know me?

Like many, who couldn’t go out for a haircut due to lockdown, I also tried to give me a hair cut. That’ haircut went so bad that I had to do this, shave my hairs. Unfortunately, that’s the fate of all first-time hairdressers.  When I came out after finishing it, my 1-year old kid looked at me, He was in fact staring at me as if he saw a stranger. He was not ready to come near me. For him his dad had hairs and this man don’t have any hairs! I don’t know you!

This incident made me think, think a bit deeper. Over the years we change a lot. It will be difficult for someone to find me from the group photos taken in school days. I am sure that will be the case with most of us. In this case is it right to think ourselves as the same person? Or do we turn around and say to our past that I don’t know you

The idea of personal identity is far trickier than what one think. What is it? Where exactly is it located. Here is a small though exercise

1.       If I loss my hair, would you still identity me as me?

2.       If I loss a finger

3.       Or in an unfortunate accident I loss my leg

I know definitely, you will say I know you

Okay here is one more. This one is interesting here choice is yours.

I am a demon with all superpower. And I am going to take all your body pasts, but you can keep one. What would you keep?

Most of us will keep our brain the seating place of memory consciousness intelligence. 

This also means there is something that is more me-ish. Which defines one’s personal identity. But what is that.

I stayed in Pune for four and half years in the initial part of my career. I was able to pick up Marathi apart from the language I knew that is English Malayalam and Tamil, a technical skill I accrued. But after I moved to Bangalore in the latter part of my career, the long 5 years took off whatever Marathi I learned. Forgetting speaking Marathi, doesn’t make someone I friended when I was Pune to say, I don’t know you!

Is it memory makes me. If I forget everything, like all travels and trekking I made, all the books I read. All my friends, The Wonderfull school days in my Village, and the college days, Does it take my personal identity away.

I would say No.

My kid who was not ready to come near me after I shaved my head start to play with me when I started speaking to him and started playing with me.

So,.. If I am responding to the situation and my sense of what is funny, wise or important remains the same. And, if I am still taking challenges as I was taking then no one will say, I don’t know you. But definitely, some should remind me, my past  

All the decisions we make are a reflection of our values and beliefs. The question of personal identity then boils down to the way we respond  . values and temperament. Value, that’s the key. Our values are important because they help us to grow and develop. The values like Truthfulness, Love, Compassion, Loyalty and many more defines a good person. The good part is these values complement each other. There is no Love without compassion and no compassion without Love.  Be it any religion, philosophy thought process one which teaches us values, one should aim in becoming manifestations of that values. When you hear the name Mahathma Gandhi, what values come to your mind. When Abraham Lincon.

Now The question is to you. Do you know me? Or More importantly, Do you know yourself?

Thank you.

Courtesy: School of Life 

കാഴ്ച

ഞാനെന്ന കണ്ണട വച്ചുകൊണ്ട്
കാണുന്നതെല്ലമെൻ കാഴ്ച മാത്രം
കണ്ണടയൂരി വലിച്ചെറിഞ്ഞാൽ
കാണുന്നു ലോകമതെന്തെന്നു നീ
ഞാനെന്ന ഭവാമാണാ കണ്ണടകൾ
ദേഹിയോടോട്ടി ചേർന്നിരിക്കുന്നു
യുദ്ധം തുടങ്ങണം നിന്നിൽ തന്നെ
ഞാനെന്ന ഭാവത്തെ കൊന്നിടുവാൻ
എന്നു നീ നിന്നെ തന്നെ കൊന്നിടുമോ
അന്നു നീ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിടുന്നു
ഞാനെന്ന ഭാവമാഴിച്ചു വച്ച്
നഗ്നനായി സ്വതന്ത്രനായി തീർന്നിടുന്നു
അന്നു നീ കാണും സർവസമത്വം
എല്ലരുമൊന്നെന്ന ജഗത്സത്യം
ബുദ്ധനായി ക്രിസ്തുവായി തീരുമന്ന്
കാഴ്ച്ചകളെല്ലാം മാറുമാന്ന്, കാണും നീ
ഭിക്ഷയായി ഭക്ഷണം വാങ്ങുവാനായി
നീ തന്നെ നിൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്
എല്ലാരുമാ കണ്ണട വലിച്ചെറിയു
ഏവരുമൊന്നെന്നു തിരിച്ചറിയൂ.. 

True Light

Oh dear friend I can see you. You are mirror of my heart, my reflection, best friend and my companion all time. You sits with me every time I talk to you. And respond to me with colors. When my pen pour all my feelings on you, you sit patiently and take it. All my happiness, empathy, love, anger, tears, romance, lust, everything, everything spills on you. And you respond patiently, using colors. I know your language is color.

With the yellowish-orange you welcome me to day in the morning and with reddish-orange you give comfort in the evening. Then turn to favorite yellowish color in my romantic candle light dinner. You take milky white color when I am at home in the night with my family. Yeah, you even accompany when I am lustful with that naughty blue tint and follow with your blurred face under the LED light. 

You are my perfect companion Mr. White Paper..

Oh wait! What I just called you? White paper…? But how can I call you white? You are changing color every time, then how I can confine you to one color. You know me well but weather I know you? I fail you, I’m afraid I don’t know you well. What is your real color?

You takes different color in different light. Which light will give you your true color? Is it my incandescent lamp giving you your true color, or is it my tube light, or the moon or stars or morning sun or the evening sun. I don’t know who can help me….?

Or is it not my failure? He was with me for long time and is with me now also, but still I cannot see how my friend really look like. If I cannot see my close friend well, what kind of eye sight I am having! If I cannot see my close one what I have seen in the world. Is it not the illusion of sight? What I thought I have seen are all just illusions, not actual.

I don’t have a proper sight. I have not seen anything. I am blind. The illusion of vision was created by false light. I was fooled by false lights.

When the true light will come to me? When it enlighten me? I want to see the world, wide and clear…

New world

നിലയ്ക്കുന്നു സംസാരം ഒരു മൂളൽമാത്രമായ്
ഒതുങ്ങികൂടുന്നു പിന്നെ നിശബ്ദമായി
ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നേവരും ഒരുമിച്ചു
കയ്യിലെ ഫോണിൽ എല്ലാരുമുണ്ടെന്ന മിഥ്യയിൽ 

ഒരു വികൃതിപയ്യൻ

ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു എന്റെയുള്ളിൽ
വികൃതിപയ്യനാം മറ്റൊരുവൻ
മറുരൂപമാണവനെന്റെയെല്ലാ 
വിരുദ്ധ ചിന്തയും പുലർത്തിടുന്നു
മഴകൊണ്ട്‌ മുറ്റത്തെക്കോടുന്നവൻ
അമ്മയെ എപ്പോഴും കുഴപ്പിക്കുന്നു
ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തെ കെട്ടിനിർത്തി
അണക്കെട്ടിൻ മാതൃക നിർമിക്കുന്നു
അങ്ങനെ കളിക്കുന്നു വീട്ടിലവൻ
തുടരുന്നു സ്കൂളിൽ പോകുന്ന വഴിനീളെയും
വട്ടത്തിൽ കുട കയ്യിൽ ചുറ്റിചോണ്ടും
കുണ്ടിലും കുഴിയിലും ചാടിച്ചാടി
ചെളിവെള്ളം മേലാകെ തെറിപ്പിചോണ്ടും
മഴക്കലമാഘോഷമാക്കിടുന്നു
മാവിലെ മാങ്ങകൾ ലക്ഷ്യമാക്കി
തുരുതുരെ കല്ലുകൾപായിച്ചവൻ
വീഴുന്ന മാങ്ങകൾ പെറുക്കിവീണ്ടും
മറ്റൊരു മാങ്ങയെ ലക്ഷ്യം വചു
പൊടുങ്ങനെ മിന്നുന്ന മിന്നലെയും
കുടുകുടെ കുടുങ്ങുന്ന മുഴക്കത്തെയും
ഉച്ചത്തിൽ ഊതുന്ന കാറ്റിനെയും
ഭയപ്പെട്ടു കമ്പിളി മാളമാക്കി
ഓടി ഒളിക്കുന്ന വികൃതിപയ്യൻ
വീണ്ടുമാ പയ്യൻ പുറത്തുച്ചാടി
പുതുമഴ ദേഹതുവീണനേരം
ഇത്രയും നാളുകൾ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും
ആവേശമൊട്ടുമേ ചോരാത്തവൻ

നാളെ

നിലയില്ല കയത്തിൽ ആഴ്ന്നാഴ്ന്ന്‌
പിടിവള്ളിയില്ലാതെ കയ്യിട്ടടിചു
മുങ്ങിത്താഴുന്നു ഭീതിയുടെ കയത്തിൽ
പ്രതീക്ഷയുടെ അവസാന വെട്ടവും മായുന്നു
പേടി മാത്രമാണ് ചുറ്റും
ഭാവിയെ കുറിച്ചുള്ള പേടി.
കണ്ണിലന്ധത കയരിപിടിച്ചു
കണ്ടില്ല ഇന്നിന്റെ ലോകം
നോട്ടമുറപ്പിച്ചത് ഒന്നിൽ മാത്രം
നാളെയുടെ പ്രതീക്ഷയിൽ മാത്രം
നാളെകൾ പുനര്ജനിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
എണ്ണിയാൽ തീരാത്ത നാളെകൾ
ഇന്നും കാണുന്നു മറ്റൊരു നാളെ
ഓര്ക്കുന്നു ഭീതി കയറുന്നു കണ്ണിൽ
- അതികൂരിരുട്ടര്ന്ന ഭീതി
പടവെട്ടി പടവെട്ടി നല്ല നാളെക്കായി
വിജയമാതുമാത്രം അന്യമായി
ഓരോ ദിനവുമൊരൊ കുടുക്കായി
ബന്ധിച്ചിടുന്നു സകലവും
വർഷങ്ങൾ ഓരോന്ന് പടിയിറങ്ങുന്നു
അടിവച്ചു കയറുന്നു ഭീതി
കനക്കുന്നിരുട്ട് അണയുന്നുവെട്ടം
നിലതെറ്റി വഴിതെറ്റി വഴുതിവീഴുന്നു
ഏതോ പടുകുഴിയിലെത്തി നില്ക്കുന്നു
കൈകാല് ബന്ധിച്ച് ചലനമറ്റ്
തളര്ന്നവശനായി ഒരു ഞരക്കമായി
ഓജസറ്റ വെറും ശരീരം മാത്രമായി
കരുത്തനായി ഭീതി പൊരുതുന്നു ഉഗ്രം
ഒടിക്കുന്നസ്ഥികൾ വീണ്ടും 
ഒടുവിലൊരു തേങ്ങൽ പോലോമവശേഷിച്ചില്ല
ഒടുങ്ങിയാ ശരീരവും മനസും.
നിന്നാഞ്ഞെരക്കം 
അസ്തമിച്ചാ ജീവൻ
കയ്യൊഴിഞ്ഞത്മവാശരീരത്തെ
ഒറ്റയല്ലിന്നാത്മാവ് ഈ ലോകത്തിൽ
ഒരു പറ്റമാത്മക്കളുണ്ട്ത്തിനു കൂട്ടായി
ഭീതിയുടെ കയത്തിൽ മുങ്ങി ചത്തവർ
അനാഥരക്കിയ ആത്മാക്കൾ
സംഘം ചേർന്നവർ ഏറ്റുപാടുന്നു
ജീവിതം നാളെയല്ലിന്നെന്നു ഉച്ചത്തിൽ